Sever Lauren DeStefano

Met Sever komt er een einde aan de Chemical Garden-trilogie van Lauren DeStefano. Na drie boeken vol experimenten, geheimen, ontsnappingen en een wereld waarin niemand een lang leven beschoren is, moeten de laatste puzzelstukjes op hun plek vallen. En gelukkig krijgen we ook daadwerkelijk antwoorden. Maar uiteraard niet voordat Lauren DeStefano Rhine en de lezer nog een aantal keer flink op de proef heeft gesteld.

Let op: deze recensie van Sever kan spoilers bevatten over de eerste twee delen van de Chemical Garden-trilogie. Heb je Wither en Fever nog niet gelezen? Dan zou ik vooral eerst die boeken erbij pakken!

Een wereld waarin de tijd letterlijk doortikt

In de wereld van de Chemical Garden-trilogie worden meisjes slechts twintig jaar oud en jongens vijfentwintig. Een virus zorgt ervoor dat niemand aan dit lot kan ontsnappen. Al vanaf het eerste deel hangt daarom één grote vraag boven het verhaal: kan er ooit een medicijn worden gevonden?

In Sever tikt de tijd voor Rhine steeds verder door. Na alles wat ze door Vaughn heeft moeten doorstaan, vindt ze onderdak bij zijn broer Reed. Ondertussen probeert ze haar broer Rowan te bereiken, die steeds verder betrokken raakt bij het verzet. En dan zijn er natuurlijk nog Linden, Cecily en Gabriel, die ieder op hun eigen manier een belangrijke rol in Rhines leven spelen.

Er zijn na twee boeken behoorlijk wat vragen die nog beantwoord moeten worden. Komt er een medicijn? Wat is daarvoor nodig en welke prijs moet ervoor worden betaald? Wat hebben Rhines ouders met dit alles te maken? En misschien wel de belangrijkste vraag: krijgt Rhine ooit nog de kans om gewoon te léven?

Mysteries, actie en de nodige twists

Lauren DeStefano laat er geen gras over groeien. Ook in dit derde deel word je al snel weer meegesleurd in de mysteries en actie. Gedurende het verhaal worden steeds meer geheimen blootgelegd en verschillende twists zorgen ervoor dat je regelmatig je verwachtingen moet bijstellen.

Over de ontknoping zelf wil ik eigenlijk zo min mogelijk vertellen. Juist bij een trilogie als deze zit een groot deel van het leesplezier in het langzaam ontdekken hoe alles met elkaar verbonden is.

Nu ik Sever uit heb en het volledige plaatje kan bekijken, heb ik zelfs meer waardering gekregen voor Fever, het tweede deel. Gebeurtenissen die daarin misschien niet altijd even belangrijk leken, blijken wel degelijk van invloed te zijn op hoe het verhaal uiteindelijk samenkomt. DeStefano heeft duidelijk verder vooruitgedacht dan je tijdens het lezen in eerste instantie doorhebt.

Cecily steelt voor mij de show

Een van de leukste aspecten van de hele serie vond ik de ontwikkeling van de personages. En opvallend genoeg is Cecily daarin misschien wel mijn favoriet geworden.

Cecily is absoluut niet altijd even sympathiek. Ze kan behoorlijk naïef zijn en heeft vanaf jonge leeftijd een heel duidelijk beeld van haar toekomst: ze wil de perfecte echtgenote en moeder zijn. Maar eigenlijk is zij daarmee ook een ontzettend interessant product van de wereld waarin ze is opgegroeid.

Want hoe kijk je naar je toekomst wanneer je weet dat je waarschijnlijk niet ouder wordt dan twintig? In een samenleving waarin het voortbestaan van de mensheid onder druk staat, wordt het krijgen van gezonde kinderen opeens een van de belangrijkste dingen die een jonge vrouw kan doen. Voor Cecily is dat lange tijd simpelweg haar grootste doel.

Door Rhine krijgt ze steeds meer van de wereld te zien en begint dat beeld langzaam te veranderen. Ze groeit, zonder opeens een compleet ander personage te worden. En wanneer het er écht op aankomt, blijkt Cecily iemand op wie je kunt vertrouwen en terugvallen. Ik vind haar ontwikkeling door de gehele Chemical Garden-trilogie echt geweldig uitgewerkt!

Een sterk einde van de Chemical Garden-trilogie

Met Sever achter de rug kan ik zeggen dat ik enorm heb genoten van deze trilogie. Nu alle puzzelstukjes op hun plek liggen, zie je pas goed hoe bepaalde gebeurtenissen en keuzes uit eerdere delen onderdeel waren van het grotere verhaal.

Voor mij bevat de Chemical Garden-trilogie precies wat een goede dystopische YA nodig heeft: sterke en interessante personages, een groot maatschappelijk probleem, een wereld waarin je absoluut niet zou willen leven, een vleugje romantiek en vooral een flinke dosis spanning en avontuur.

Daarbij vind ik het concept na drie boeken nog steeds ontzettend interessant. Alleen al het idee van een wereld waarin vrouwen maximaal twintig en mannen maximaal vijfentwintig jaar worden, heeft enorme gevolgen voor hoe mensen naar liefde, kinderen, volwassen worden en de toekomst kijken. DeStefano gebruikt dat gegeven niet alleen als achtergrond, maar laat ook zien hoe sterk zoiets de keuzes van de personages beïnvloedt.

Sever geeft uiteindelijk de antwoorden waarop ik zat te wachten, zonder dat de weg daarnaartoe voorspelbaar wordt. Een geslaagd slot van een dystopische YA-trilogie die ik met veel plezier heb gelezen.

—

Lees hier een fragment van Sever.