Onder de paramariboom Johan Fretz

Johan Fretz neemt de lezer in Onder de paramariboom mee op een bijzondere reis naar Suriname, maar vooral ook op een innerlijke reis naar zijn eigen identiteit. Wanneer Johannes Fretz wordt uitgenodigd om op te treden in Paramaribo, reist hij samen met zijn moeder naar haar geboorteland. Wat begint als een bezoek aan Suriname, groeit uit tot een zoektocht naar familiegeschiedenis, afkomst en de vraag die hem zijn hele leven al wordt gesteld: waar kom je écht vandaan?

Surinaamse levenshouding

Wat mij direct aansprak aan deze roman is de prettige en toegankelijke schrijfstijl van Fretz. Het boek leest vlot weg en wordt regelmatig voorzien van humor, waarbij vooral de Surinaamse humor en levenshouding voor veel glimlachmomenten zorgen. Tegelijkertijd schuilt er onder die luchtigheid een diepere laag over familie, identiteit en het gevoel ergens bij te willen horen.

Een van de sterkste punten van het boek is zonder twijfel de manier waarop Suriname tot leven komt. Als lezer word je meegenomen naar een warm land met een rijke cultuur, bijzondere tradities en een andere manier van kijken naar het leven. Juist omdat die cultuur zo anders is dan de omgeving waarin ik zelf ben opgegroeid, vond ik het ontzettend interessant om te lezen over de Surinaamse samenleving, de omgangsvormen, de normen en waarden en de onderlinge verbondenheid tussen mensen.

Familiedynamiek

Daarnaast vond ik de familiedynamiek erg mooi uitgewerkt. De relatie tussen Johannes, zijn Surinaamse moeder en zijn Nederlandse vader zijn ook erg interessant om over te lezen. Fretz laat op een kwetsbare manier zien hoe hij worstelt met zijn gemengde afkomst en zijn zoektocht naar wie hij precies is. Een quote die daar goed bij past is de volgende:

“Nooit zei ik: ‘Ik ben half-Surinaams’, altijd: ‘Ik heb een Surinaamse moeder’.”

Deze uitspraak laat mooi zien hoe ingewikkeld identiteit soms kan zijn en hoe afkomst niet altijd eenvoudig in woorden te vangen is.

Ook de ontspannen levenshouding die regelmatig in het boek naar voren komt, werkte aanstekelijk. Sommige uitspraken van Surinaamse personages zijn verrassend inspirerend en zetten je aan het denken over hoe gehaast we soms leven. Zeker tijdens warme zomerdagen in Nederland klinkt die relaxte kijk op het leven eigenlijk helemaal niet zo verkeerd.

Niet alles werkte voor mij even goed. Op sommige momenten vond ik het verhaal wat traag verlopen. Toch deed dat weinig af aan mijn leesplezier. De warmte van het verhaal, de interessante culturele inkijk en de persoonlijke zoektocht van Johannes maakten dat ik steeds verder wilde lezen.

Een boek over familie, afkomst en identiteit

Onder de paramariboom is een ontroerende en soms humoristische roman over familie, afkomst en identiteit. Een boek dat niet alleen een mooi beeld schetst van Suriname, maar ook laat zien hoe ingewikkeld en tegelijkertijd waardevol het kan zijn om te ontdekken waar je vandaan komt. Ondanks het soms wat rustige tempo heb ik enorm van deze roman genoten en kan ik hem zeker aanraden aan lezers die houden van persoonlijke verhalen, cultuur en familierelaties.

“Ik moet de geschiedenis geloof ik dankbaar zijn, de héle geschiedenis, dus ook de wrede delen ervan. Ik heb mijn leven evenzeer te danken aan barmhartigheid als een tirannie, aan de kolonisten en aan de slaven, door mijn lichaam stroomt het bloed van bezetters, maar ook dat van bevrijders. Al dat bloed vormt in mijn lijf moeiteloos één stroom, die ervoor zorgt dat mijn hart blijft kloppen.
Dat het klopt.”