De gifmengster Emma Anna

Emma Anna weet mij keer op keer te verrassen met haar verhalen. Inmiddels heb ik al meerdere boeken van haar gelezen en stuk voor stuk zijn ze op hun eigen manier prachtig, meeslepend en vermakelijk. Ook De gifmengster heeft mij weer weten te boeien, al is dit wel het meest langzaam opgebouwde boek dat ik tot nu toe van haar heb gelezen.

Middeleeuwse setting

Geschiedenis heeft mij altijd gefascineerd. Vooral de onderlinge verhoudingen tussen mensen, de maatschappelijke regels en de manier waarop relaties vroeger werden gevormd, vind ik ontzettend interessant. Alleen daarom al sprak de middeleeuwse setting van De gifmengster mij enorm aan. Emma Anna weet die tijd overtuigend tot leven te brengen. De gebruiken, omgangsvormen en machtsverhoudingen voelen realistisch aan. Sommige gebeurtenissen en tradities zijn vanuit ons huidige perspectief ronduit gruwelijk, maar juist dat maakt dat je als lezer volledig wordt ondergedompeld in de sfeer van de middeleeuwen.

Het verhaal neemt rustig de tijd om zich te ontwikkelen. Waar ik andere romans van Emma Anna vaak in no-time uitlees, deed ik over De gifmengster wel wat langer. Dat komt vooral doordat de spanning geleidelijk wordt opgebouwd en de nadruk ligt op de ontwikkeling van de personages. Hoewel dat geduld vraagt, stoorde het mij niet. Integendeel: de groei die de hoofdpersonen doormaken voelt geloofwaardig en past perfect in dit verhaal.

Vooral de relatie tussen Anne en kroonprins William vond ik prachtig uitgewerkt. In eerste instantie lijken ze nauwelijks bij elkaar te passen, maar langzaam groeien ze steeds dichter naar elkaar toe. William blijft lange tijd een mysterie. Als lezer voel je dat hij een zware last met zich meedraagt, zonder precies te weten wat er achter zijn gesloten houding schuilgaat. Juist die geleidelijke onthulling maakt hun relatie geloofwaardig en emotioneel sterk. Het is mooi om te zien hoe hij zich stap voor stap voor Anne openstelt.

Geneeskunde

Daarnaast vond ik het medische aspect van het verhaal ook interessant. De titel De gifmengster is natuurlijk niet zomaar gekozen. Via Anne maak je kennis met de geneeskunde van die tijd en ontdek je hoe men dacht over ziekten, kruiden, medicijnen en gif. Dat historische element geeft het verhaal extra diepgang en maakt het meer dan alleen een historische liefdesroman.

De gifmengster is misschien niet het meest vlotte boek van Emma Anna, maar wel een die echt te moeite waard is. Wie op zoek is naar voortdurende actie zal misschien wat meer geduld moeten hebben, maar dat geduld wordt rijkelijk beloond. Emma Anna schrijft een indrukwekkend verhaal over liefde die langzaam groeit, over vertrouwen, familie, machtsmisbruik, persoonlijke ontwikkeling en de moed om te blijven geloven in een betere toekomst. Een sfeervolle historische roman die nog lang in mijn gedachten zal blijven hangen. En ik ga ook zeker verder lezen in de Astoris wereld.

“Als een man het niet kan hebben dat zijn vrouw boven hem verheven wordt, blijf dan ver uit zijn buurt. Maar als hij zich daarin kan schikken, zeker in een wereld als deze, dan weet je dat hij voor je door het vuur zou gaan.”