Home is where the bodies are Jeneva Rose

Na het overlijden van hun moeder keren Beth, Michael en Nicole terug naar hun ouderlijk huis om de nalatenschap te regelen. De drie hebben ieder hun eigen leven geleid en de onderlinge banden zijn niet bepaald meer zoals vroeger. Wanneer ze tussen de spullen van hun ouders een verzameling oude VHS-banden vinden, besluiten ze herinneringen op te halen. Maar tussen de onschuldige homevideo’s zit een opname die alles verandert. Ze zien hun vader onder het bloed, een lijk én hun ouders die afspreken het lichaam te laten verdwijnen. Wat is er al die jaren geleden gebeurd?

Vanaf de eerste pagina’s wist Home is Where the Bodies Are mijn aandacht te trekken. Jeneva Rose weet vrijwel direct een mysterieuze sfeer neer te zetten, waardoor je wilt ontdekken welk geheim deze familie met zich meedraagt. Een leuk element daarbij zijn de oude VHS-banden. Ze zorgen niet alleen voor een flinke dosis nostalgie, maar spelen ook een belangrijke rol bij het langzaam ontrafelen van het verleden.

Mysterie boven spanning

De schrijfstijl van Rose is erg toegankelijk. De hoofdstukken lezen vlot en in combinatie met het mysterie zorgt dat ervoor dat je gemakkelijk door het verhaal heen vliegt. Home is Where the Bodies Are is niet het soort thriller waarbij je voortdurend op het puntje van je stoel zit. Er zijn genoeg geheimen, verdenkingen en momenten waarop je je afvraagt wie je nu eigenlijk kunt vertrouwen, maar echt bloedstollend wordt het nergens.

Tijdens het lezen verdacht ik meerdere personages en bleef ik nieuwsgierig naar wat er precies was gebeurd. De aanloop naar de ontknoping vond ik dan ook vermakelijk. Het uiteindelijke plot wist me alleen niet volledig te verrassen of omver te blazen. Daardoor heb ik absoluut plezier beleefd aan het boek, maar bleef het echte wow-gevoel uit.

Een ingewikkelde familie

Wat ik interessant vond, zijn de onderlinge relaties tussen Beth, Nicole en Michael. Alle drie dragen ze hun eigen bagage met zich mee en hebben ze redenen waarom ze zich tegenover elkaar gedragen zoals ze doen. Dat levert regelmatig interessante, en soms zelfs grappige, situaties op.

Tegelijkertijd zat ik af en toe met mijn ogen te rollen. Op sommige momenten wilde ik ze bijna door elkaar schudden en zeggen: kom op, jullie zijn broer en zussen, doe eens een béétje moeite voor elkaar. Toch maakt juist die moeizame familiedynamiek het verhaal geloofwaardig en geeft het de personages meer achtergrond.

Prima thriller voor tussendoor

Home is Where the Bodies Are is voor mij uiteindelijk geen nieuwe favoriete thriller geworden. Daarvoor miste ik nét wat spanning en had de ontknoping meer indruk mogen maken. Toch heb ik me er prima mee vermaakt. Het is zo’n thriller die je gemakkelijk tussendoor leest: toegankelijk, mysterieus en zonder dat je continu uiterst geconcentreerd hoeft te zijn om het verhaal te kunnen volgen.

En hoewel het boek me dus niet volledig omver heeft geblazen, heeft Jeneva Rose me wel nieuwsgierig gemaakt naar haar andere werk. Haar prettige en toegankelijke schrijfstijl smaakt naar meer. Soms is het namelijk juist fijn om een boek te pakken dat vlot wegleest en vooral lekker vermaak biedt – en daarin slaagt Home is Where the Bodies Are zeker.

Lees hier een fragment van het boek.