Half His Age Jennette McCurdy

Toen ik zag dat er een fictieve roman geschreven door Jenette McCurdy uitgebracht zou worden wist ik direct: die MOET ik lezen. Ik vond haar bestseller Ik ben blij dat mijn moeder dood is namelijk onwijs goed geschreven. Half His Age kocht ik dan ook vrij kort na verschijning, lees hieronder mijn eerlijke mening over het boek.

Scoor 'm hier!

Stukje over de auteur

Jennette McCurdy is een Amerikaanse schrijver, regisseur en voormalig actrice, die wereldwijd bekend werd door haar openhartige en compromisloze stem. Ze brak als tiener door als actrice in verschillende televisieseries, maar koos er later bewust voor om de entertainmentindustrie achter zich te laten om zich volledig te richten op schrijven en regisseren.

Internationaal maakte ze grote indruk met haar autobiografische bestseller Ik ben blij dat mijn moeder dood is (I’m Glad My Mom Died), waarin ze op humoristische en onthutsend eerlijke wijze schreef over haar jeugd, haar complexe relatie met haar moeder en haar ervaringen in Hollywood. Het boek werd geprezen om haar scherpe observaties, donkere humor en psychologische diepgang.

Met Half His Age zet McCurdy een volgende stap in haar carrière: fictie die net zo confronterend en eerlijk is als haar memoires. Haar werk kenmerkt zich door een directe stijl en een diepgaande interesse in macht, identiteit en de invloed van jeugdtrauma op volwassen relaties. Ze schrijft zonder opsmuk — soms ongemakkelijk, vaak pijnlijk, maar altijd authentiek.

Recensie

Met Half His Age brengt Jennette McCurdy haar fictiedebuut uit, na het overweldigende succes van haar memoires Ik ben blij dat mijn moeder dood is. Wie verwacht dat dit een romantisch verhaal wordt over een verboden liefde, komt bedrogen uit. Dit is geen sprookje. Dit is een ontleding van obsessie, verlangen, macht en de pijnlijke honger om gezien te worden.

En geloof me: dit boek moet je LEZUN.

Waar gaat Half His Age over?

Waldo is zeventien en voelt alles intens. Ze is hongerig – naar erkenning, naar liefde, naar bevestiging. Wanneer ze valt voor haar docent creatief schrijven, meneer Korgy, zet ze alles op alles om zijn aandacht te krijgen.

Hij is veertigplus, getrouwd, vader, vastgelopen in het leven. In eerste instantie wijst hij haar af – logisch ook – maar uiteindelijk zwicht hij. Wat volgt is geen gepassioneerde verboden romance, maar een ongezonde, ongelijkwaardige relatie waarin obsessie langzaam bezit neemt van beiden.

McCurdy romantiseert niets. Integendeel: ze fileert de dynamiek tussen een jong meisje dat zichzelf nog moet vinden en een volwassen man die beter zou moeten weten.

Seks, klasse, macht en obsessie

Wat dit boek zo sterk maakt, is de psychologische diepgang. Half His Age gaat niet over een sprookje. Het gaat over:

De invloed van je jeugd op je keuzes
De drang om begeerd te worden
Hoe jonge meiden hun identiteit kunnen bouwen rondom iemand anders
De subtiele, maar duidelijke machtsongelijkheid binnen relaties

Waldo wil niet per se meneer Korgy – ze wil wat hij vertegenwoordigt. Ervaring. Kennis. Validatie. Het gevoel speciaal te zijn. McCurdy laat genadeloos zien hoe gevaarlijk dat verlangen kan worden wanneer het je hele persoonlijkheid opslokt.

Het boek stelt ongemakkelijke vragen:
Wanneer wordt aandacht manipulatie? Wanneer wordt verlangen destructief? En hoeveel van onze keuzes maken we eigenlijk vanuit onverwerkt verleden?

“‘Jij hebt iets wat veel van mijn andere leerlingen, de meesten van mijn andere leerlingen, niet hebben. Weet je wat dat is?’
Ik schud mijn hoofd.
‘Een stem,’ zegt hij.
‘Dat is zeldzaam,’ zegt hij,
‘En jij hebt er een. Jij hebt een sterke stem,’ zegt hij.
En toch kan ik op dit moment, in zijn aanwezigheid, geen woord uitbrengen.”

De schrijfstijl van McCurdy

McCurdy’s stijl is scherp, direct en regelmatig ook rauw. Ze windt er geen doekjes om. De dialogen voelen echt, de gedachten van Waldo zijn soms pijnlijk eerlijk en schrijnend.

Niet iedereen zal houden van die directe toon. Maar juist die compromisloze stijl maakt het verhaal zo indringend. Je zit continu in Waldo’s hoofd, en dat hoofd is eigenlijk geen comfortabele plek.

Ik vloog dan ook door het boek heen – niet omdat het licht leest, maar omdat je móét weten hoe dit ontspoort (en de korte hoofdstukken hielpen daar ook aan mee).

Geen roze wolk

De relatie tussen een 17/18-jarige en een docent van veertigplus wordt niet romantisch verpakt. Het is ongemakkelijk. Het schuurt. Het voelt soms verkeerd – en dat is precies de bedoeling.

McCurdy laat zien hoe dun de lijn is tussen verlangen en zelfdestructie, tussen gezien worden en gebruikt worden.

“Het meisje dat van hem houdt. Dat hem alleen mar genot wil brengen. Dingen makkelijker voor hem wil maken. Precies wil zijn wat hij wil. Wat hij nodig heeft. Het meisje dat denkt dat als ze zichzelf kneedt tot een pop, een droom, een marionet met lege ogen en porseleinen huid, zonder eigen wensen, een pop die al zijn fantasieën vervult en zijn sperma doorslikt, hij dan misschien ook van haar zal houden.“

Eindoordeel: LEZUN

Half His Age is grappig, droevig, scherpzinnig en bijtend tegelijk. Het is een roman die onder je huid kruipt en daar blijft zitten.

Het is geen liefdesverhaal. Het is een psychologische ontleding van obsessie en hunkering. En bovenal een pijnlijk eerlijk verhaal over wat er gebeurt wanneer je je eigenwaarde volledig laat afhangen een ander.

Hoe schrijnend het soms ook is: ik heb enorm genoten van dit verhaal. Dus ja. Dit boek moet je LEZUN (met een knipoog – de reden waarom ik het zo schrijf ontdek je wanneer je het boek leest 😉).