Het huis zonder dak Manoëlle Maijs

In Het huis zonder dak, het debuut van Manoëlle Maijs, maken we kennis met de elfjarige Morris. Jaren geleden werd hij door zijn ouders achtergelaten bij een weeshuis, met de belofte dat ze terug zouden komen. Inmiddels zijn er jaren verstreken en ontbreekt ieder spoor van hen. Hoewel Petunia in het weeshuis goed voor Morris zorgt, blijft het gemis groot. Vooral de vraag waarom zijn ouders hem hebben achtergelaten en nooit zijn teruggekeerd, houdt hem dagelijks bezig. Maijs weet deze gevoelens van verdriet, onzekerheid en hoop overtuigend over te brengen.

Dan krijgt Morris onverwacht te horen dat hij een huis heeft geërfd van een tante: een bijzonder huis zonder dak. Hij gaat er alleen wonen. Niet bepaald realistisch voor een elfjarige, maar wel een groot en vermakelijk avontuur. Welk kind heeft immers nooit gedroomd van een eigen huis zonder volwassenen die bepalen wat wel en niet mag?

Een voorzichtige vriendschap

In zijn nieuwe buurt ontmoet Morris een tweeling en een meisje. De eerste kennismaking verloopt stroef, omdat alles Morris even te veel wordt, maar met een stuk appeltaart weet hij het later weer goed te maken. Zo ontstaat voorzichtig een vriendschap die gedurende het verhaal steeds sterker wordt.

Wanneer Morris gefluister hoort achter een gesloten deur in zijn huis, neemt het verhaal een magische wending. Hij noemt de stemmen ‘wispels’ en al snel wordt duidelijk dat alleen hij ze kan horen. Ze lijken hem iets te willen vertellen en vormen uiteindelijk het startpunt van een groter avontuur.

Samen met zijn nieuwe vrienden en een kapitein uit de buurt vertrekt Morris per schip op reis. Die tocht brengt de nodige gevaren met zich mee en zorgt voor een prettige spanning, zonder dat het verhaal echt eng wordt. Tegelijkertijd groeien de personages steeds dichter naar elkaar toe. Vooral die onderlinge dynamiek weet Maijs op een natuurlijke en herkenbare manier neer te zetten.

Een magisch avontuur

Morris hoopt tijdens de reis zijn verdwenen ouders terug te vinden. Er is een kleine aanwijzing dat het schip iets met hen te maken heeft, maar echt een duidelijke bestemming of aanleiding voor de zoektocht ontbreekt in eerste instantie. Daardoor voelt het soms alsof de groep vooral op avontuur gaat zonder precies te weten waarheen.

Uiteindelijk leidt hun tocht naar een mysterieus eiland, waar opnieuw de nodige gevaren wachten. Maijs beschrijft de omgevingen op beeldende en magische wijze, waardoor het gemakkelijk is om je de wereld en gebeurtenissen voor te stellen.

Het huis zonder dak is daarmee een vermakelijk en toegankelijk avontuur voor kinderen die houden van mysterie en een vleugje magie, maar voor wie een verhaal niet té spannend hoeft te worden. De combinatie van avontuur, vriendschap en Morris’ zoektocht naar zijn ouders werkt in dit verhaal goed.

Lees hier een fragment van het verhaal.