Soms heb je van die boeken die je vanaf de eerste pagina vastgrijpen en pas loslaten als je de laatste bladzijde omslaat. Ooit in september van Emma Anna is precies zo’n boek. Wat begint als een mooie afsluiting van Oliver zijn studie, verandert al snel in een emotionele achtbaan waarin liefde, verdriet en zelfontdekking centraal staan.
Oliver als personage voelde voor mij meteen echt. Zijn onzekerheden, zijn innerlijke strijd en het verdriet dat hij met zich meedraagt, zijn zo herkenbaar en oprecht geschreven dat je hem als lezer direct in je hart sluit.
De chemie tussen Oliver en Lou
De ontmoeting tussen Oliver en Lou is er eentje die je voelt. Niet overdreven dramatisch, maar juist subtiel en daardoor des te krachtiger. Die eerste spanning, dat razende hart, die knikkende knieën — Emma Anna weet het perfect te vangen in woorden.
Wat ik zo sterk vond, is dat hun relatie niet wordt geromantiseerd als iets “perfects”. Integendeel: het is kwetsbaar, onzeker en soms pijnlijk. En juist daardoor voelt het zo écht. Je gunt deze twee jongens alles, maar tegelijkertijd voel je constant dat het leven niet altijd meewerkt.
Meer dan alleen een liefdesverhaal
Hoewel de romance de rode draad vormt, is dit boek zoveel meer dan dat. Thema’s zoals identiteit, queer zijn, rouw, ziekte en familierelaties worden op een natuurlijke en respectvolle manier verweven in het verhaal.
Wat mij vooral raakte, is hoe Emma Anna laat zien dat liefde niet alleen mooi is, maar ook ingewikkeld kan zijn. Dat het je kan laten groeien, maar ook kan breken. Die balans maakt dit verhaal sterk en geloofwaardig.
Personages die blijven hangen
Niet alleen Oliver en Lou, maar ook de bijpersonages voegen echt iets toe. Iedereen voelt als een compleet persoon met een eigen verhaal. Daardoor leef je niet alleen mee met de hoofdpersonen, maar met de hele wereld eromheen. En dat is precies waar Emma Anna in uitblinkt: ze schrijft geen personages, ze creëert mensen.
Fan van Emma Anna
Ik geef het eerlijk toe: ik ben groot fan van Emma Anna. Inmiddels heb ik twintig boeken van haar gelezen en Ooit in september bevestigt voor mij opnieuw waarom. Het lijkt alsof ze over elk onderwerp kan schrijven en je er volledig in mee kan nemen. Dit boek raakte me. Het liet me meeleven, hopen, twijfelen en soms zelfs even stil worden. Het is zo’n verhaal dat nog even blijft hangen nadat je het hebt dichtgeslagen.
Conclusie: waarom je dit boek moet lezen
Ooit in september is een warme, emotionele en oprechte roman die laat zien hoe complex liefde en het leven kunnen zijn. Het is een boek voor iedereen die houdt van echte emoties, sterke personages en verhalen die je bijblijven. Als je ook maar een beetje van romance houdt — en vooral van verhalen met diepgang — dan is dit absoluut een aanrader.